Naked Science басылымының жазуынша, соған қарамастан Мумбай қаласында (Үндістанның қаржы орталығы) ұзақ уақыт бойы тек бір ғана ірі әуежай болған. Авиацияның қарқынды өсуіне байланысты билік екінші үлкен әуежай салу туралы шешім қабылдаған. Алайда бұл жобаны іске асыру күтілгеннен әлдеқайда қиын болған.
Жаңа әуежайға қолайлы жерді табуға 10 жыл, ал жерді сатып алуға тағы 3 жыл кеткеннен кейін, жоба Нави-Мумбай аумағында жүзеге асырылатын болды. Бұл орын тарихи орталықтан шамамен 40 шақырым қашықта орналасқан.
Көптеген заманауи ірі жобалар сияқты, бұл әуежай да жағалау маңында, негізінен батпақты және жасанды түрде толтырылатын жерлерде салынуда. Мұнда жерді дайындау үшін үлкен инженерлік жұмыстар жүргізілген.
Әуежай аумағының дәл ортасында Улве төбесі тұрған – биіктігі 92 метр болатын қатты тас жынысы. Ұшу қауіпсіздігі мен құрылыс алаңын кеңейту үшін бұл төбе толықтай қопарылып, тегістелген. Құрылысшылар бақылаулы жарылыстар арқылы шамамен 62 миллион текше метр тау жынысын бұзған.
Жүздеген гектар жер батпақ пен мангр ормандарынан тұратындықтан, ол жерлерді тегістеп, нығайту қажет болған. Сол үшін жер деңгейі шамамен 6 метрге көтерілген, бұл үшін жарылыстан алынған тас пайдаланылған.
Бұрын бұл аумақтың ортасынан Улве өзені ағып өтетін. Инженерлер өзеннің бағытын толық өзгертіп, оны әуежай аумағын айналып өтетін жаңа арнаға бұрған.
Қазіргі уақытта әуежай жылына 20 миллион жолаушыны және жарты миллион тонна жүк тасымалын қабылдай алады. Ал 2030-жылдары жобаның соңғы кезеңі аяқталғанда, ол толық өзгеріп, әлдеқайда үлкен кешенге айналады: қосымша ұшу-қону жолағы, үш жаңа терминал және жүк тасымалының кеңейтілген инфрақұрылымы қосылады.